koltuk

Uzun bir aradan sonra, Cumartesi umumî dersi için dâvet aldığım memleketim Kdz. Ereğli’sine gitmek için önce terminali aradım. “Saat onda giden otobüsünüz var mı?” diye sordum. “Onda değil, on buçukta var” dediler. “Ön taraftan yeriniz var mı?” dedim. “Hayır! Fakat 23 nolu koltuk boş. İsterseniz ayırabilirim” cevabını aldığım zaman gayr-ı ihtiyârî gülümsedim. Çünkü, İstanbul’a gidiş ve dönüşümde de 23 nolu koltuk denk gelmiş, giderken de dönerken de iki üniversiteli gençle uzun sohbetler yapmıştık. Bunda da…